۷ باور غلط رایج درباره دوربین مداربسته
باور اول: «هرچه مگاپیکسل بیشتر، بهتر»
وضوح تصویر فقط به مگاپیکسل نیست. لنز بی‌کیفیت، سنسور کوچک و پردازشگر ضعیف، تصویر ۸ مگاپیکسلی را از یک دوربین ۲ مگاپیکسلی خوب، بی‌کیفیت‌تر می‌کند. مگاپیکسل بالا بدون لنز مناسب، فقط فایل‌های حجیم‌تر تولید می‌کند، نه تصویر بهتر.
باور دوم: «دوربین بی‌سیم یعنی بدون هیچ سیم»
دوربین بی‌سیم داده‌ها را بی‌سیم منتقل می‌کند، اما همچنان به برق نیاز دارد. اگر باتری‌دار باشد، هر چند هفته یا ماه باید شارژ شود. «بی‌سیم» به معنای «بدون نیاز به هیچ زیرساخت» نیست.
باور سوم: «دوربین مخفی بهترین گزینه است»
دوربین مخفی فقط برای موارد خاص (مثل کشف تخلف داخلی) کاربرد دارد. در حالت عادی، دیده شدن دوربین خودش بازدارنده است. سارق اگر دوربین ببیند، احتمال بیشتری دارد که منصرف شود. دوربین مخفی این اثر بازدارنده را ندارد.
باور چهارم: «یک دوربین برای کل خانه کافی است»
یک دوربین فقط یک زاویه را می‌بیند. حتی دوربین‌های چرخان (PTZ) هم در هر لحظه فقط یک جهت را ثبت می‌کنند. برای پوشش کامل، چند دوربین در نقاط استراتژیک لازم است.
باور پنجم: «دوربین‌ها همه‌جا نصب می‌شوند، پس جای خاصی مهم نیست»
نصب در ارتفاع خیلی بالا، تصویر از بالای سر gives. نصب رو به نور، تصویر بک‌لایت. نصب پشت شیشه، بازتاب مادون قرمز. جای نصب، به اندازه خود دوربین مهم است.
باور ششم: «فیلم‌ها را می‌شود بعداً پیدا کرد»
اگر ضبط حرکتی تنظیم کرده باشید و سنسور آن لحظه را ثبت نکرده باشد، فیلمی وجود ندارد که پیدا کنید. اگر هارد پر شده باشد و بازنویسی شده باشد، فیلم قدیمی از بین رفته است. اگر یوپیاس نباشد و برق قطع شده باشد، فیلم ثبت نشده است.
باور هفتم: «نصب یک بار، کافی است»
لنز گردوغبار می‌گیرد، هارد فرسوده می‌شود، باتری یوپیاس ضعیف می‌شود، فریمور قدیمی می‌شود و تنظیمات به‌هم می‌ریزد. سیستم نظارتی بدون نگهداری، پس از یک سال فقط یک جعبه روشن است که احتمالاً چیزی درست ثبت نمی‌کند.
نظر بدهید